Ofis Günleri Yolculuğu Hak Etmeli

Bir ofis politikasının en dürüst değerlendirmesi genellikle sabah 7:18'de, birisi ulaşım uygulamasına bakarken ve günün mantıklı olup olmadığını değerlendirirken gerçekleşir. Takvim ofis diyor. Gelen kutusu acil diyor. Toplantı daveti durum güncellemesi diyor. Hava yağmur diyor. Ayakkabılar ve kapı arasında bir yerde, bir çalışan her şirketin ciddiye alması gereken bir soru sorar: bu işe gidip gelme tam olarak ne satın alıyor?

Bu soru tembellik değil. Bu bir hesaplama. İnsanlar, bazen acı verici bir şekilde, dikkatin sınırlı olduğunu ve işe gidip gelmenin zaman, para ve ruh hali açısından pahalı olduğunu öğrendiler. Ofis hala değerli olabilir. Güven inşa edebilir, karmaşık kararları hızlandırabilir, genç çalışanları eğitebilir ve bir ekibi isimlerden oluşan bir tablo gibi hissettirmeyebilir. Ama şimdi yolculuğu hak etmesi gerekiyor.

Ofis bir ürün gibi değerlendiriliyor

Uzaktan çalışma sıradan hale gelmeden önce, ofisin kendini açıklaması gerekmiyordu. İş için varsayılan konteynerdi. Şimdi daha çok bir değer önerisi olan bir ürün gibi davranıyor. Ofis günü insanlara bağlantı, ivme, erişim ve daha az yanlış anlama sağlıyorsa, bunu fark ederler. Eğer onlara evde yapabilecekleri aramalar için gürültülü bir oda sağlıyorsa, bunu da fark ederler.

Zor olan kısım, birçok organizasyonun varlığı yönetmeye devam etmesi gerektiğinde faydalılığı tasarlamaları gerektiğidir. Bir kart geçişini saymak kolaydır. İyi bir işbirliği günü yaratmak daha zordur. Bu, gündem disiplini, oda planlaması, yönetici becerisi ve her görevin aynı yerde bulunması gerekmediğini kabul etme cesareti gerektirir.

Çalışanlar her ofis gününün büyülü olmasını istemiyor. Onun tutarlı olmasını istiyorlar. Aynı gün binada doğru insanları bir araya getirin. Gerçek tartışmalar için blokları koruyun. Birinin yalnız başına kulaklıkla oturması için işe gidip gelmesini sağlamayın. Bunlar ayrıcalıklar değil. Bunlar temel ürün kalitesidir.

Zayıf toplantılar güçlü bir hoşnutsuzluk yaratır

Evde kötü bir toplantı rahatsız edicidir. Bir işe gidip gelme sonrası kötü bir toplantı ise aşağılayıcıdır. Yolculuk, her belirsiz gündeme, bir belge olabilecek her güncellemeye ve grubun yarısının hala başka yerlerden bağlandığı her odaya bir fiyat etiketi ekler.

Bu nedenle hibrit çalışma, yönetsel alışkanlıkları ortaya çıkarır. Yazmayı, karar vermeyi ve hazırlık yapmayı bilen ekipler, ofis zamanını iyi kullanabilir. Ortam karışıklığına dayanan ekipler, bu karışıklığı binaya geri getirir. Ofis, belirsiz işi düzeltmez. Belirsiz işi daha görünür hale getirir.

En iyi ofis günleri genellikle daha az toplantıya sahiptir, daha fazla değil. Ekranların kırılgan hale getirdiği şeyler için zaman ayırırlar: gerilimle başa çıkmak, karmaşık bir fikri tasarlamak, birini yeni işe almak, düzenli bir bileti olmayan bağlamı paylaşmak ve bir takım arkadaşının sıkıştığını fark etmek, proje kaymadan önce.

Tasarım sloganlardan daha önemlidir

Ofis hayal kırıklığına kültür diliyle yanıt verme eğilimi vardır. İşbirliği. Enerji. Aidiyet. Bu kelimeler doğru olabilir, ancak yalnızca fiziksel gün onları destekliyorsa. İnsanların işe uygun odalara, yoğun oturumlar sonrası sessiz yerlere, karma ekipler için uygun video kurulumlarına ve bakıcıları veya uzun mesafe yolcularını varsayılan olarak cezalandırmayan programlara ihtiyacı vardır.

Ofis ayrıca tiyatro haline gelmeden faydalı olan ritüellere ihtiyaç duyar. Bir ekip öğle yemeği, zayıf bağlar kurarsa işe yarayabilir. Bir demo saati, insanlar başkalarının ne yaptığını görürse işe yarayabilir. Bir yöneticinin açık masası, orada gerçekten kararlar alınıyorsa işe yarayabilir. Ritüeller, katılımı kanıtlamak için tasarlandığında değil, işi geliştirmek için tasarlandığında başarısız olur.

Yazılımın bir rolü var, ancak satıcıların bazen vaat ettiği kahramanca bir rol değil. Masa rezervasyonu, takvim koordinasyonu ve ekip varlığı araçları, yalnızca şirketin farklı günlerin ne için olduğunu belirlediğinde yardımcı olur. Bu netlik olmadan, yazılım sadece karışıklığı aranabilir hale getirir.

Gelecekteki ofis daha kasıtlı olacak

Bunu iyi yöneten şirketler, her rol ve her hafta için tek bir cevap varmış gibi uzaktan çalışma ile ofis arasında tartışmayı bırakacaklar. Daha dar bir soru soracaklar: hangi iş, alan paylaştığımızda daha iyi hale geliyor ve bu zamanı sıradan takvim karmaşasından nasıl koruyabiliriz?

Bu değişim zordur çünkü basit kuralların rahatlığını ortadan kaldırır. Yöneticilerden rutini devralmak yerine işi tasarlamalarını ister. Çalışanlardan evde odaklanmanın ne zaman yardımcı olduğunu ve esnekliğin arkasına saklanmanın ne zaman kaçınma olduğunu dürüstçe söylemelerini ister. Herkes biraz rahatlığını kaybeder. Getirisi, daha az keyfi hissettiren bir iş haftasıdır.

İşe gidip gelme ölmedi. Gelişigüzel koridor konuşması değersiz değil. Ofis bir kalıntı değil. Ancak eski otomatik anlaşma sona erdi. Bundan sonra, her ofis günü kapıda sessiz bir söz veriyor: bu, evden çıkmaya değer olacak.

SSS

Çalışanlar neden şimdi ofis günlerini daha eleştirel değerlendiriyor?

Çünkü ofisi doğrudan evdeki çalışmayla karşılaştırabilirler. Bir işe gidip gelme, zayıf planlamayı, belirsiz toplantıları ve boş varlık kurallarını daha maliyetli hissettirir.

Bir ofis gününü değerli kılan nedir?

Faydalı bir ofis günü, kararlar, koçluk, çatışma çözümü, işe alım ve yaratıcı problem çözme gibi paylaşılan alandan fayda sağlayan işler için doğru insanları bir araya getirir.

Yazılım, hibrit çalışma hayal kırıklığını çözebilir mi?

Yazılım, masaları ve programları koordine etmeye yardımcı olabilir, ancak hangi işin ofiste olması gerektiği ve neden olduğu konusunda net bir anlaşmanın yerini alamaz.